Een briefje van 20 Euro

In mijn portemonnee zit al wekenlang hetzelfde briefje van 20 euro, dat ik bij me heb voor het geval ik ergens niet kan pinnen. Dat briefje van 20 zette mij aan het denken over mijn betaalgedrag en de vanzelfsprekendheid waarmee ik overal electronisch betaal. Kennelijk gebruik ik niet of nauwelijks nog contant geld en ook kom ik nog zelden bij de geldautomaat van de bank.

Pinnen is ontstaan eind jaren tachtig en is in 1992 opgenomen in het Van Dale Groot woordenboek van de Nederlandse taal. Al met al heeft het nog een behoorlijke tijd geduurd voordat pinnen echt populair werd onder het grote publiek. Pas toen de grote retailers als Albert Heijn, V&D en de HEMA de voordelen inzagen en besloten te investeren in de infrastructuur voor PIN zorgde dat voor een omslagpunt.

In 1996 werd de Chipknip geïntroduceerd voor het betalen van kleine bedragen, omdat het pinnen van kleine bedragen toen nog relatief duur was. Een groot succes is dit nooit geworden. Ondertussen ziet het er naar uit dat de Chipknip definitief gaat afhaken, omdat op grote schaal een campagne wordt gevoerd om te stimuleren dat kleine bedragen ook gepind kunnen worden.

De voordelen van pinnen zijn zo langzamerhand bij iedereen bekend en dat zorgt er voor dat het aantal pintransacties blijft stijgen. Elke dag opnieuw worden miljoenen transacties verwerkt.

Qua techniek zijn er nog twee verschillende manieren om de pintransacties af te handelen. De oudste manier is die waarbij de betaalautomaat wordt aangesloten op een analoge telefoonlijn of gebruik maakt van ISDN. In beide gevallen wordt bij elke afzonderlijke pintransactie een verbinding opgebouwd en duurt het ongeveer 10 seconden voordat u de bevestiging krijgt dat de transactie geslaagd is. Nadat de transactie verwerkt is, wordt de verbinding verbroken.

Mijn beroepsafwijking zorgt er voor dat ik in elke winkel waar ik electronisch betaal de analyse maak; gaat deze transactie via een breedbandverbinding zoals ADSL of glasvezel of is hier nog sprake van een ‘gewone telefoonlijn’.

Op korte termijn verwacht ik dat vrijwel alle pintransacties zullen plaatsvinden over breedbandverbindingen. De voordelen voor de ondernemer zitten hem in het feit dat de transacties binnen een seconde worden afgehandeld, waardoor de snelheid aan de kassa wordt verhoogd. Daarnaast hoeven geen kosten meer betaald te worden per transactie en de opbouw van de verbinding.

Terug naar mijn briefje van 20 euro.

Ik vermoed dat dit nog wel een tijdje in mijn portemonnee blijft zitten. Ik heb immers naast mijn bankpas ook nog een creditcard, waarmee ik tegenwoordig vooral mijn online aankopen op Internet betaal, mijn Multi Tank Card om de brandstof van mijn auto te betalen en mijn abonnement op Park-line waarmee ik tegenwoordig in vrijwel heel Nederland per GSM of App mijn parkeerkosten kan betalen.

De toekomst is aan plastic en giraal geld en de vraag is hoe lang we met zijn allen überhaupt nog contant kunnen betalen.

Ik wens u allen een zorgeloze digitale toekomst toe.

Netwerkinfrastructuur is mijn passie, waarbij de focus ligt op glasvezel. Dagelijks help ik bedrijven bij het maken van de juiste keuzes op het gebied van netwerkinfrastructuur. Het is mijn doel om bedrijven zo duidelijk mogelijk aan te geven wat de voor- en nadelen zijn van de keuzes die ze kunnen maken. Door mijn ervaring ben ik in staat om aan te geven wat wel en wat niet kan.

Senior consultant @ IP Visie

Zakelijk Glasvezel Postcodecheck

2 gedachtes over “Een briefje van 20 Euro

  1. Afgelopen vrijdag was er een grote Internet storing in het centrum van Amsterdam. Vrijwel overal deed de pin het niet. Dan ben je heel blij dat je wat contant geld bij hebt. Pas dan zie je hoe afhankelijk we met zijn allen zijn van een stuk techniek.

Geef een antwoord