Rotterdam Internet Exchange

Rotterdam Internet Exchange

De naam van de Rotterdam Internet Exchange (ook wel afgekort als R-iX) valt over het algemeen veel minder vaak dan die van de Amsterdam Internet Exchange (AMS-IX). Aan de ene kant is dat logisch, maar aan de andere kant ook weer niet. Ik zal u proberen uit te leggen wat ik bedoel. Als het gaat om peering (uitwisselen van internetverkeer tussen providers) is Amsterdam met zijn Internet Exchange “the place to be”. Ik vergelijk de aantrekkingskracht van Amsterdam vaak met een magneet, die steeds sterker wordt naarmate meer partijen aansluiten bij de AMS-IX. Dit heeft alles te maken met het feit dat internet service providers en carriers kosten kunnen besparen door afstanden van verbindingen te beperken en elkaars verkeer makkelijk kunnen afhandelen.

Terecht dat we als Nederlanders trots zijn op wat er in de afgelopen jaren bereikt is op het gebied van Internet connectiviteit in Amsterdam en omgeving. Ik zeg met name omgeving, omdat het al lang niet meer zo is dat vrijwel alle activiteiten zich concentreerden op het Science Park waar zowel Nikhef als SARA gevestigd zijn. Natuurlijk is het daar allemaal begonnen, maar ondertussen strekt de AMS-IX zich uit tot, laat het ons groot-Amsterdam noemen.

Toch maak ik me enigszins zorgen over het feit dat de achilleshiel van de nationale, West-Europese en misschien wel wereldeconomie is verdeeld over een twaalftal locaties in een betrekkelijk klein gebied. We worden met zijn allen wel erg kwetsbaar in het geval van een calamiteit in deze regio. En laat ons niet denken dat er geen gevaren op de loer liggen. We leven in een roerige tijd waarin aanslagen steeds vaker voorkomen en waarin cybercrime en cyberterrorisme in welke vorm dan ook enorm in opkomst zijn.

Het is niet mijn bedoeling om allerlei doemscenario’s te schetsen of iedereen bang te maken, maar een stukje bewustwording op dit gebied kan volgens mij geen kwaad.

Het belang van de digitale infrastructuur wordt door veel mensen van buiten de branch misschien onderschat, maar als insider kan ik u zeggen dat Nederland zonder deze infrastructuur simpelweg niet meer kan functioneren. We merken daar in het dagelijkse leven niet of nauwelijks iets van of staan daar zelden bij stil, omdat het aantal storingen of verstoringen gelukkig tot een minimum beperkt blijft. Dit heeft alles te maken met het feit dat enorm veel redundancy is ingebouwd op alle vlakken. U moet hierbij denken aan redundante glasvezel verbindingen, meervoudig redundante stroomvoorzieningen in de datacenters met dieselgeneratoren als back-up en koelvoorzieningen in de datacenters die meervoudig redundant zijn uitgevoerd.

Toch wil ik u even mee terug nemen naar 13 mei 2015. Tijdens onderhoudswerkzaamheden door een medewerker van de AMS-IX werd per ongeluk een loop op een VLAN geprogrammeerd, waardoor de interne routers en switches overbelast raakten. De storing duurde gelukkig minder dan een uur, maar op dat moment werd weer eens pijnlijk duidelijk hoe afhankelijk we met zijn allen zijn van het Amsterdamse knooppunt. Tot ver buiten onze landsgrenzen waren de gevolgen te merken, omdat er nog maar ongeveer 10% van de capaciteit afgehandeld kon worden die normaal verwerkt werd. In Nederland waren niet alleen veel websites niet te bereiken, maar lag ook het deel van het pinverkeer plat. Gelukkig gebeurt het zelden dat dit soort grote verstoringen plaatsvindt en het feit dat ik moet terug grijpen naar een voorbeeld van bijna anderhalf jaar geleden zegt genoeg.

Terug naar het begin van mijn verhaal over de Rotterdam Internet Exchange. Wordt het niet eens tijd dat we vanwege de enorme economische belangen de belangrijkste Internet regio van ons land vergroten richting Rotterdam, omdat daar de voorzieningen in principe ook in grote getale aanwezig zijn. Maar misschien is dat laatste wel een goed bewaard geheim. Natuurlijk bevinden zich in de regio Amsterdam meer datacenters dan in de regio Rotterdam, maar op het gebied van verbindingen in de belangrijke ruit Londen, Amsterdam, Parijs en Frankfurt is er nog een plaats waar alle grote carriers voorbij komen namelijk Rotterdam.

Misschien wordt het eens tijd voor de BV Nederland om de handen ineen te slaan en de belangrijkste regio op het gebied van Internet faciliteiten veel groter te maken waardoor risico’s nog veel beter gespreid kunnen worden. Misschien moet zelfs de overheid of de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) hier iets van vinden en misschien kunnen we ons op deze manier zelfs internationaal gezien een nog veel prominentere rol aanmeten en ons nog sterker op de wereldkaart zetten. Kortom een zaak van groot nationaal belang.

Het merkwaardige is dat onze digitale infrastructuur niet of nauwelijks zichtbaar is, omdat vrijwel alles zich afspeelt in goed afgesloten datacenters waar normale stervelingen normaal gesproken nooit zullen komen en via glasvezelkabels onder de grond en over de bodems van onze oceanen. Wanneer we in onze auto over de A2 rijden en terechtkomen in een file wordt direct zichtbaar wat de gevolgen zijn van opstoppingen of wegafsluitingen. In de digitale wereld ligt dat heel anders.

Als Nederland hebben we een unieke positie in de wereld en de vraag is of we ons hiervan wel voldoende bewust zijn. Het Internet is als het ware de ruggengraat van onze economie. Een wereld zonder servers in datacenters en snelle dataverbindingen is ondenkbaar geworden en de schatting is dat we nog maar aan het begin staan van een volledig op Internet gebaseerde economie. De vraag is dus gerechtvaardigd; hoe kwetsbaar zijn we?

Ik denk dat we kwetsbaarder zijn dan we denken. Het is menselijk om, als er weinig incidenten zijn op een bepaald gebied, te denken dat het allemaal goed geregeld is en nadenken over risico’s doen we op een gegeven moment waarschijnlijk niet meer. Ik vergelijk het vaak met een bewaker die jarenlang trouw zijn rondje loopt, waarbij zich nooit incidenten voordoen. Ik weet zeker dat die al lang niet meer scherp is en uiteindelijk bezig is met een in zijn ogen routineklus. Zo zit het mogelijk ook met onze digitale infrastructuur, waarbij de stroomvoorziening in het gebied rond Amsterdam misschien wel kwetsbaarder is dan we graag zouden willen. Mijn advies zou dan ook zijn om eens te kijken of de Amsterdam en Rotterdam Internet Exchange niet samen te smelten zijn, waardoor de risico’s worden verspreid over een veel groter deel van Nederland. Misschien is dit wel vloeken in de kerk en zullen allerlei sentimenten spelen, mogelijk gerelateerd aan het voetbal. Helaas gaat het hier om meer dan een spelletje en hoeven we volgens mij niet over 010 en 020 te spreken en kunnen we tot actie overgaan vanwege het grote belang.

Ik wens u allen een zorgeloze digitale toekomst toe.

Netwerkinfrastructuur is mijn passie, waarbij de focus ligt op glasvezel. Dagelijks help ik bedrijven bij het maken van de juiste keuzes op het gebied van netwerkinfrastructuur. Het is mijn doel om bedrijven zo duidelijk mogelijk aan te geven wat de voor- en nadelen zijn van de keuzes die ze kunnen maken. Door mijn ervaring ben ik in staat om aan te geven wat wel en wat niet kan.

Senior consultant @ IP Visie

Zakelijk Glasvezel Postcodecheck

2 gedachtes over “Rotterdam Internet Exchange

  1. U slaat in dit artikel mogelijk de spijker op zijn kop. We moeten als Nederland groter durven denken zeker economisch gezien. Probleem zal zijn dat als het gaat om Amsterdam en Rotterdam er grote sentimenten spelen, denk alleen maar aan Ajax en Feijenoord. Internationaal gezien zou het wenselijk zijn om de krachten te bundelen en weer serieus mee te doen in Europa. In het voetbal echter ondenkbaar.

Geef een reactie